---

Tweedeverblijftaks in België of Spanje: waar betaal je de meeste jaarlijkse belastingen?

 

Denk je aan een tweede verblijf, dan denk je misschien eerst aan een appartement aan de Belgische kust. Maar heb je ook al eens stilgestaan bij de jaarlijkse belastingen? Die kunnen behoorlijk verschillen tussen België en Spanje.

Het korte antwoord: wie als Belg een tweede verblijf in Spanje koopt, betaalt daarop geen Belgische tweedeverblijftaks, en Spanje kent geen vergelijkbare afzonderlijke taks op tweede verblijven. Wel betaal je in Spanje jaarlijks de gemeentelijke vastgoedbelasting (IBI) en als niet-resident de Spaanse niet-residentenbelasting (IRNR).

Wie een tweede verblijf koopt, houdt doorgaans rekening met de aankoopprijs, de notariskosten en het onderhoud. Toch is het minstens even interessant om vooraf te bekijken welke belastingen je jaarlijks betaalt. Daarom vergelijken we hieronder de Belgische tweedeverblijftaks met de Spaanse niet-residentenbelasting. Het resultaat kan verrassen.

De tweedeverblijftaks in België: een jaarlijkse extra kost

In België heffen heel wat gemeenten een belasting op tweede verblijven. Vooral aan de kust is die belasting goed ingeburgerd, maar ze bestaat ook in heel wat andere gemeenten. De tweedeverblijftaks wordt jaarlijks aangerekend aan de eigenaar of gebruiker van een woning waar niemand zijn hoofdverblijfplaats heeft, afhankelijk van het reglement van de gemeente.

Waarom vooral aan de kust? Kustgemeenten tellen veel tweede verblijven. De eigenaars maken gebruik van de gemeentelijke voorzieningen, maar betalen in die gemeente geen aanvullende gemeentebelasting op hun personenbelasting, omdat hun officiële woonplaats elders ligt. De tweedeverblijftaks moet dat onder meer compenseren.

Het bedrag verschilt sterk per gemeente. In Laakdal betaal je 350 tot 550 euro, afhankelijk van de oppervlakte van de woning. In Rotselaar is dat 1.250 euro, in Mechelen 1.500 euro. Ook aan de kust is het geen klein bedrag: Knokke-Heist verhoogde de taks in 2026 van 810 naar 990 euro per jaar, en de volgende jaren komt er telkens 20 euro bij.

En dat bedrag betaal je ongeacht of je het appartement enkele weekends per jaar gebruikt of er verschillende maanden verblijft. Belangrijk: de tweedeverblijftaks komt bovenop de gewone onroerende voorheffing die je als eigenaar betaalt.

En hoe zit dat in Spanje?

Hier ontdekken we een interessant verschil. Wie als Belg een tweede verblijf koopt in Spanje, betaalt daarop geen Belgische gemeentelijke tweedeverblijftaks. Die taks geldt enkel voor woningen die in de betrokken Belgische gemeente liggen. En Spanje zelf heft geen afzonderlijke tweedeverblijftaks zoals we die in verschillende Belgische gemeenten kennen.

Dat betekent natuurlijk niet dat je in Spanje helemaal geen vastgoedbelastingen betaalt. Als Belg met een tweede verblijf in Spanje betaal je doorgaans twee belangrijke jaarlijkse belastingen.

1. IBI, de Spaanse onroerende voorheffing

De IBI is een jaarlijkse gemeentelijke vastgoedbelasting, vergelijkbaar met de Belgische onroerende voorheffing. Het bedrag hangt af van de kadastrale waarde van je woning en van de gemeente waarin ze ligt.

2. IRNR, de Spaanse niet-residentenbelasting

Ook wanneer je je Spaanse woning uitsluitend zelf gebruikt en niet verhuurt, betaal je als niet-resident een belasting op een fictief huurinkomen. Voor Belgische particuliere eigenaars bedraagt het tarief 19 procent.

De berekening gebeurt op basis van de Spaanse kadastrale waarde (valor catastral), en dus niet op de aankoopprijs van de woning:

kadastrale waarde x 1,1 of 2 procent = fictief inkomen, waarop je 19 procent betaalt

Welk percentage geldt, 1,1 of 2 procent, hangt af van wanneer de kadastrale waarde van je woning voor het laatst werd herzien. Hoe die aangifte in de praktijk verloopt, lees je in onze blog over modelo 210.

Goed om te weten: in oktober 2026 keurde de Spaanse regering een decreet goed dat de berekening van dit fictieve inkomen vanaf 2027 kan wijzigen. Het moet nog door het Spaanse parlement bekrachtigd worden. Het rekenvoorbeeld hieronder geldt daarom voor 2026.

Een concreet voorbeeld: België versus Spanje

Stel dat je 500.000 euro wilt besteden aan een tweede verblijf en twijfelt tussen twee mogelijkheden:

• een appartement aan de Belgische kust, in Knokke-Heist, van 500.000 euro;
• een appartement aan de Costa Blanca van 500.000 euro.

We vergelijken bewust twee woningen van dezelfde prijs. Al krijg je voor hetzelfde bedrag niet hetzelfde: voor 500.000 euro heb je aan de Costa Blanca doorgaans meer dan aan de Belgische kust, zoals een betere ligging, meer vierkante meters of een luxere afwerking. Omgekeerd kost een woning die je aan de Costa Blanca voor 350.000 euro koopt, aan de Belgische kust wellicht 500.000 euro.

Hoeveel betaal je dan jaarlijks aan de specifieke belasting op je tweede verblijf?

Dit is een indicatief rekenvoorbeeld voor 2026. Voor België nemen we de tweedeverblijftaks van Knokke-Heist in 2026. Voor Spanje gaan we uit van een veronderstelde kadastrale waarde van 170.000 euro en een volledig jaar eigen gebruik. Dat is een aanname: de kadastrale waarde is geen vast percentage van de aankoopprijs, elke woning heeft haar eigen waarde. Bij 1,1 procent bedraagt het fictieve inkomen dan 1.870 euro en de IRNR afgerond 355 euro. Bij 2 procent is dat 3.400 euro en 646 euro. De werkelijke bedragen kunnen afwijken.

Wat betekent dat concreet?

In dit voorbeeld betaal je voor de Spaanse woning jaarlijks ongeveer 344 tot 635 euro minder aan de vergeleken belastingen. Over een periode van tien jaar gaat het om ongeveer 3.400 tot 6.400 euro, zonder rekening te houden met indexeringen of belastingwijzigingen. Ligt je Belgische tweede verblijf in een gemeente met een hogere taks, zoals Mechelen met 1.500 euro, dan wordt het verschil nog groter.

Dat is een verschil om rekening mee te houden. Maar het is niet het volledige verhaal.

Is een tweede verblijf in Spanje dan altijd fiscaal voordeliger?

Niet noodzakelijk. Een correcte vergelijking houdt ook rekening met andere belastingen en kosten.

Zowel in België als in Spanje betaal je een jaarlijkse vastgoedbelasting: respectievelijk de onroerende voorheffing en de IBI.

Daarnaast zijn er de gevolgen voor je Belgische personenbelasting. Een tweede verblijf in België wordt daarin rechtstreeks belast: het geïndexeerde kadastraal inkomen, verhoogd met 40 procent. Een tweede verblijf in Spanje moet je als Belg ook aangeven bij de Belgische fiscus. Door het dubbelbelastingverdrag tussen België en Spanje is dat inkomen vrijgesteld, maar met progressievoorbehoud: het kan dus wel het tarief op je andere inkomsten verhogen.

Ook de aankoopbelastingen en eventuele belastingen bij verhuur verdienen aandacht.

De conclusie? Vergelijk niet alleen de aankoopprijs, maar ook de volledige jaarlijkse kosten van een tweede verblijf. Laat je persoonlijke situatie daarvoor nakijken door een fiscalist die beide landen kent.

Een tweede verblijf in Spanje: meer dan alleen een fiscale overweging

Natuurlijk koop je geen woning in Spanje uitsluitend om fiscale redenen. Het aangename klimaat, het buitenleven, de gastronomie en de mogelijkheid om het hele jaar door van je woning te genieten, zijn voor veel Belgen minstens even belangrijk.

Maar wanneer je ontdekt dat er ook op fiscaal vlak interessante verschillen bestaan, wordt de keuze voor Spanje misschien nog aantrekkelijker.

Goed geïnformeerd kopen? Second Home Spanje begeleidt je

Bij Second Home Spanje vinden we het belangrijk dat je niet alleen de woning vindt die bij je past, maar ook goed begrijpt welke kosten en verplichtingen bij een aankoop komen kijken.

Als BIV-erkend Belgisch vastgoedmakelaar begeleiden we je bij elke stap: van je eerste oriëntatie tot de aankoop en de praktische zaken nadien. Fiscaal advies geven we zelf niet, maar we brengen je graag in contact met betrouwbare fiscale partners. Zo kan je met een gerust gevoel genieten van jouw plek onder de Spaanse zon.

Veelgestelde vragen

Betaal ik in Spanje een tweedeverblijftaks?

Nee. Spanje kent geen afzonderlijke tweedeverblijftaks zoals die in verschillende Belgische gemeenten bestaat. Wel betaal je jaarlijks de IBI en als niet-resident de niet-residentenbelasting (IRNR).

Betaal ik in België tweedeverblijftaks op mijn Spaanse woning?

Nee. De Belgische tweedeverblijftaks is een gemeentebelasting op woningen die in die Belgische gemeente liggen. Op een woning in Spanje betaal je die dus niet.

Wordt de Spaanse niet-residentenbelasting berekend op de aankoopprijs?

Nee. De berekening vertrekt van de kadastrale waarde van je woning, vermenigvuldigd met 1,1 of 2 procent. Op dat fictieve inkomen betaal je als Belg 19 procent.

Moet ik mijn Spaanse woning aangeven in België?

Ja. Je geeft ze aan in je Belgische personenbelasting. Door het dubbelbelastingverdrag is dat inkomen vrijgesteld, maar met progressievoorbehoud, waardoor het het tarief op je andere inkomsten kan beïnvloeden.

Verandert de berekening van de niet-residentenbelasting vanaf 2027?

Mogelijk. Voor 2026 geldt de berekening met 1,1 of 2 procent. Een decreet van oktober 2026 kan de berekening vanaf 2027 wijzigen, maar het moet nog door het Spaanse parlement bekrachtigd worden.

Kort samengevat

Een tweedeverblijftaks zoals in Knokke-Heist of Mechelen bestaat niet in Spanje. Daar betaal je wel jaarlijks de IBI en als niet-resident de niet-residentenbelasting. In ons voorbeeld, met twee woningen van 500.000 euro, scheelt dat voor de vergeleken belastingen 344 tot 635 euro per jaar in het voordeel van Spanje, en voor hetzelfde bedrag heb je in Spanje doorgaans meer woning. Toch is dat maar één onderdeel van de rekening: de onroerende voorheffing, de IBI, je Belgische personenbelasting en de aankoopkosten horen er ook bij. Vergelijk dus niet alleen de aankoopprijs, maar ook de volledige jaarlijkse kosten van je tweede verblijf.