Terug naar het overzicht

Bericht gepubliceerd op
16/10/2026 - 09:00

Modelo 210: de belastingaangifte die elke Belg met een woning in Spanje moet kennen

 

Je geniet van je woning onder de Spaanse zon, de gemeentebelasting is betaald en je verhuurt niet. Dan hoef je toch niets aan te geven bij de Spaanse fiscus? Toch wel. Net die misvatting zorgt elk jaar voor vervelende verrassingen bij buitenlandse eigenaars.

Modelo 210 is de jaarlijkse belastingaangifte voor wie geen fiscaal inwoner van Spanje is maar er wel een woning bezit. Ook als je de woning uitsluitend zelf gebruikt of ze een deel van het jaar leegstaat, rekent de Spaanse fiscus je een fictief inkomen aan waarover je belasting betaalt. De aangifte gebeurt bovendien volledig op eigen initiatief: er valt geen brief of uitnodiging in de bus. Wie dit kent en jaarlijks laat regelen, is er telkens snel vanaf.

Wat is modelo 210 precies?

Modelo 210 is het aangifteformulier voor de Spaanse inkomstenbelasting voor niet-inwoners, de Impuesto sobre la Renta de No Residentes (IRNR). Voor buitenlandse eigenaars van een tweede verblijf gaat het meestal om drie situaties: het eigen gebruik of leegstaan van de woning, inkomsten uit verhuur, en de afrekening bij een latere verkoop.

Belangrijk om te weten: modelo 210 staat volledig los van de IBI, de jaarlijkse gemeentebelasting op je woning. Wie zijn IBI netjes betaalt, heeft daarmee dus nog niet aan deze verplichting voldaan. Het zijn twee aparte belastingen, van twee verschillende overheden.

Of je fiscaal niet-resident bent, hangt in grote lijnen af van twee zaken: verblijf je in totaal minder dan 183 dagen per kalenderjaar in Spanje, en ligt het centrum van je economische belangen buiten Spanje? Die 183 dagen hoeven niet aaneengesloten te zijn: alle dagen die je in een kalenderjaar in Spanje doorbrengt, tellen samen mee. Een NIE-nummer of een woning in Spanje maakt je op zich niet fiscaal resident.

Moet je aangeven als je de woning niet verhuurt?

Ja, en dit is de meest onderschatte situatie. De Spaanse wet gaat ervan uit dat het bezit en het persoonlijke gebruik van een woning een economisch voordeel oplevert. Over dat theoretische voordeel, een klein percentage van de kadastrale waarde van je woning (doorgaans 1,1 of 2 procent, afhankelijk van wanneer die waarde laatst werd herzien), betaal je als Belg 19 procent belasting. Kosten zoals onderhoud, verzekering of gemeenschapskosten zijn hierbij niet aftrekbaar.

Een vereenvoudigd voorbeeld: bij een woning met een kadastrale waarde van 100.000 euro en een belastbare basis van 1.100 euro komt de jaarlijkse belasting voor een Belgische eigenaar uit op 209 euro. De exacte berekening hangt af van de kadastrale gegevens, je eigendomsaandeel en eventuele verhuurperiodes. De bedragen vallen voor de meeste eigenaars dus goed mee. Het venijn zit niet in het bedrag, maar in het vergeten aangeven: de aangifte moet je spontaan doen, zonder dat iemand je eraan herinnert.

Wat als je de woning wel verhuurt?

Dan geef je de werkelijk ontvangen huurinkomsten aan. Als Belg betaal je daarop 19 procent, en mag je kosten aftrekken die rechtstreeks met de verhuur te maken hebben en die je met facturen kan aantonen: gemeenschapskosten, de IBI, verzekering, onderhoud en herstellingen, beheerskosten en bepaalde financieringskosten.

Verhuur je de woning een deel van het jaar en gebruik je ze de rest zelf? Dan combineer je beide: huurinkomsten over de verhuurde periode, en het evenredige deel van het fictieve inkomen over de rest van het jaar.

Moeten partners elk apart aangeven?

Ja. Elke eigenaar dient een eigen aangifte in voor zijn of haar aandeel. Is de woning voor de helft van elk van beide partners, dan zijn er dus twee aangiftes nodig. Eén gezamenlijke aangifte op naam van het koppel volstaat niet.

Wat gebeurt er als je niet aangeeft?

De Spaanse belastingdienst stuurt geen herinnering: modelo 210 is een zogenaamde autoliquidatie, waarbij je zelf verantwoordelijk bent voor de berekening, de aangifte en de betaling. Geen brief ontvangen betekent dus niet dat je niets moet doen.

Dien je vrijwillig te laat in, dan betaal je een toeslag die oploopt met de vertraging: 1 procent bij minder dan een maand, daarna 1 procentpunt per bijkomende volledige maand, en na een jaar 15 procent plus nalatigheidsinteresten. Ontdekt de fiscus zelf dat er niet werd aangegeven, dan kan daar een sanctie van 50 tot 150 procent van het verschuldigde bedrag bovenop komen.

Reken ook niet op de verjaringstermijn van vier jaar: die begint pas te lopen vanaf het wettelijke aangiftemoment en wordt onderbroken door elke controle of kennisgeving. Belastingdiensten wisselen bovendien steeds meer gegevens uit, waardoor ook vanuit België zaken aan het licht komen. Wie vorige jaren vergat, zet dat het best vrijwillig recht voor er een vraag van de Spaanse fiscus komt: dat is vrijwel altijd eenvoudiger en goedkoper.

Verkoop je ooit je Spaanse woning?

Ook dan duikt modelo 210 op. Verkoopt een niet-resident zijn woning, dan moet de koper 3 procent van de verkoopprijs inhouden en rechtstreeks aan de Spaanse schatkist betalen. Die 3 procent is een voorschot op de belasting die je als verkoper verschuldigd bent over je meerwaarde, dus niet noodzakelijk het definitieve bedrag. Daarna heb je drie maanden om via modelo 210 de werkelijke meerwaarde aan te geven. Is de belasting lager dan wat werd ingehouden, dan vraag je het verschil terug; is ze hoger, dan betaal je bij.

Hoe helpt Second Home Spanje je hierbij?

Second Home Spanje geeft zelf geen fiscaal advies, maar zorgt er als BIV-erkend makelaar wel voor dat je nergens voor verrassingen staat. Tijdens het aankooptraject wijzen we je op deze jaarlijkse verplichting, zodat je het volledige kostenplaatje kent voor je tekent. En via onze nazorg met betrouwbare lokale partners brengen we je in contact met een fiscale partner die de aangifte elk jaar correct voor je indient, in je eigen taal. Meer over die begeleiding lees je op onze pagina ondersteuning, en een overzicht van veelgestelde vragen over kosten en belastingen vind je in onze veelgestelde vragen.

Veelgestelde vragen

Moet ik modelo 210 indienen als ik mijn woning nooit verhuur? Ja. De Spaanse fiscus rekent je ook bij louter eigen gebruik of leegstand een fictief inkomen aan, waarover je als Belg 19 procent belasting betaalt. Dit is de meest vergeten situatie bij buitenlandse eigenaars.

Ik betaal al elk jaar IBI. Is dat niet hetzelfde? Nee. De IBI is een gemeentebelasting op je woning, modelo 210 is een inkomstenbelasting voor niet-residenten. Het zijn twee aparte verplichtingen, en de ene vervangt de andere niet.

Hoeveel belasting betaal ik ongeveer via modelo 210? Dat hangt af van de kadastrale waarde van je woning, je eigendomsaandeel en eventuele verhuur. Ter illustratie: bij een kadastrale waarde van 100.000 euro en een belastbare basis van 1.100 euro betaalt een Belgische eigenaar 209 euro per jaar.

Moeten mijn partner en ik elk een eigen aangifte indienen? Ja. Elke eigenaar geeft zijn of haar aandeel in de woning apart aan. Een woning die van twee partners is, vraagt dus twee aangiftes.

Krijg ik een brief uit Spanje wanneer ik moet betalen? Nee. Modelo 210 werkt volledig op eigen initiatief: je berekent, dient in en betaalt zelf, of laat dat doen door een fiscale partner. Het uitblijven van een brief betekent niet dat er geen verplichting is.

Kort samengevat

Wie een woning in Spanje bezit zonder er fiscaal te wonen, dient jaarlijks modelo 210 in: voor het fictieve inkomen bij eigen gebruik, voor huurinkomsten bij verhuur, en bij een latere verkoop voor de afrekening van de meerwaarde. De bedragen zijn meestal bescheiden, de boetes bij vergeten niet. Zorg dus dat deze aangifte elk jaar gebeurt, en laat je daarvoor bijstaan door een betrouwbare fiscale partner. Second Home Spanje wijst je er als BIV-erkend makelaar al tijdens de aankoop op en brengt je graag in contact met de juiste mensen, zodat je zonder zorgen van je woning geniet.

Klaar om je zoektocht concreet te maken?

Wil je je vragen eens rustig doornemen met iemand die het Spaanse aankoopproces kent?

Neem contact op met Second Home Spanje →

voor een gesprek. Altijd vrijblijvend, zonder verplichtingen.